Misschien is het schijn, maar Duitsland lijkt een last van haar schouders te hebben geworpen. In feite leek dat al in 2006 toen het WK daar plaatsvond en het "Duitse sprookje" bijna waarheid leek te worden. Maar goed, dat is interne tevredenheid. Het is niet zo vreemd dat Duitsers zichzelf wel aardige jongens vinden. Wel een nieuwigheid van het laatste decennium is dat anderen dat eigenlijk ook vinden. Berlijn wordt al jaren als een van de hipste steden van de wereld gezien. In heel de wereld wordt het vooruitstrevende milieubeleid van Duitsland geroemd. Merkel is wellicht niet de meest tot de verbeelding sprekende regeringsleider, maar wel vakkundig, integer en bovenal vrouw in wat nog steeds een mannenwereld lijkt.
En dan dat voetbal. Er klinken voor het eerst geluiden dat Duitsland eigenlijk wel heel goed voetbalt. Was het altijd dat Duitsers geluk hadden in de laatste minuut, of weer eens een "schwalbe" wist uit te buiten, nu hoor je links en rechts "die Mannschaft" voetbal speelt dat een wereldkampioen waardig is. Het is daarnaast een symphatieke en multiculturele ploeg, waarin teamverband voorop lijkt te staan, in plaats van allerlei individuele haantjes (u kent ze wel die van Le Blue). Ook de nationale volksfeesten die bij iedere wedstrijd van het Duitse elftal losbreken duiden op een nieuw gemeenschapsgevoel. Het is natuurlijk een vreemde gewaarwording dat dergelijke gemeenschapsgevoelens alleen bij voetbal naar boven komen en het is bovenal de vraag wat er na het WK van over blijft, maar toch even lijken alle Duitsers blij met elkaar. En in welk land zie je dat nog. In ieder geval niet in een land waar een PVV bijna 30 zetels haalt.
Er is een nieuw Duitsland opgestaan lijkt het. Of de rest van de wereld heeft het nieuwe Duitsland omarmd. Dat kan ook. Het vooruitstrevende, milieubewuste, toekomstgerichte en nog immer zo degelijke Duitsland. Misschien moet we het maar als "pilot-staat" voor Europa gaan uitroepen. Al krijg je dan toch weer gelijk enge associaties. Anyway, voor historici lijkt me het een interessant processen. 60 jaar na WOII lijkt het juk gevallen. Duitsland staat terug op de kaart en misschien wel alsnog als voortrekker van Europa, maar dan wel in de meest positieve zin van het woord. Is het dan toch "Deutschland uber alles"?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten