Thuis

God, het was een prachtig uitzicht. Het panorama van de Himalaya wat wij kregen voorgeschoteld vanuit het vliegtuig op onze weg van Kathmandu naar Delhi. Alsof het hele massief zich aan onze voeten had geworpen. Met een zonsondergang die de witte toppen van wereld's hoogste bergen in vuur en vlam zette. Het was het afscheid van het land waar dat massief altijd op de achtergrond aanwezig was. Het was een afscheid wat het land zijn naam eer aan deed. Want Nepal is bovenal een prachtig stukje aarde.

De transit op Delhi was aanzienlijk minder adembenemend. Hoewel, wellicht was de overstap wel adembenemend maar om hele andere redenen. We hadden nagenoeg 8 uur (!) overstaptijd. We hebben alle 8 uur bijna moeten gebruiken om te verzekeren dat we richting Helsinki konden. Maar wij gingen. Er zaten Nederlanders al 48 uur vast in de meest miserabele transit-hal die ik ooit van mijn leven heb gezien. Er waren Amerikanen die het plaatselijke grondpersoneel van American Airlines smeekten of ze dan tenminste een vlucht naar Europa konden krijgen. Want vanuit Europa kwamen ze wel weer thuis. Nee, de Transit Area van Delhi zorgt voor heel veel stress, heel veel vertraging, heel veel drama en heel veel onzekerheid. Maar zoals een plaatselijke beamte tegen ons zei: "This is India. You have no idea how we do things around here." Daar had hij helemaal gelijk in. En dat wil ik ook niet weten ook....

Twee foute Bollywoodfilms later landden we op wat onlangs tot het mooiste vliegveld van Europa is verkozen. En ik kan u verzekeren de cultuurshock die wij kregen toen we in Delhi aankwamen, was weer even groot toen we terugkwamen. Opschuivende glazen wanden, enorme ramen, blinkende openbare toiletten, zo mogelijk schoner dan thuis. We waren weer terug. Het was even wennen. Gelukkig liepen er nog wat Indiers achter ons. Dat zagen we niet, dat hoorden we. De geruststellende keelrochel gevolgd door het slijmerige spuuggeluid . We waren toch nog een beetje in India. Anders was de shock wel heel groot geweest....

Thuis aangekomen kan ik eindelijk dat nummer eens hard aanzetten. Dat nummer dat al de hele vakantie door mijn hoofd zweeft. Vraag me niet waarom. "This is India. You have no idea...."

I'm going back to 505, If its a 7 hour flight or a 45 minute drive, In my imagination you're waiting lying on your side, With your hands between your thighs....