Sorry Kid

Soms mis je nog eens wat op je onbeheerde e-mailadressen. Ik zag zojuist dat de Marinus de Goederen als "mr. a balladeer" op 12 februari a.s. een solo-album uitbrengt onder de titel "sorry, kid". Het album komt geheel in eigen beheer uit en dit geeft mij altijd al een authentiek gevoel van gerommel op de zolderkammer.

Het tussen de draden doorkruipen naar je krukje, terwijl je hoofd minstens 3 keer tegen de houten balken stoot. Gurende wind die dwars door het dakbeschot heen gaat. Tikkende regen op losliggende dakpannen. Alles tien keer overdoen en niemand die daar moeilijk over doet. Gitaren met versleten laklaggen. Buizenversterkes en spelen bij kaarslichtm net van die handschoenen zonder vingers. Je kent ze wel. En natuurlijk een celisste. Bij gerommel op de zolderkamer hoort altijd een celliste. Nu heeft Marinus blijkbaar de strijkers van het Metropole Orkest weten te strikken, dus dat zit wel goed. Zal wel een drukke bedoeling zijn geweest daar op die zolder. Anyway, kopje thee erbij en aan het eind van de dag een goede single malt. Nee, albums in eigen beheer opnemen is in mijn gedachten nagenoeg het mooiste wat er is.

Als ik de You Tube filmpjes op de site zie dan is dit bovenstaande trouwens zwaar overgeromantiseerd is, maar ik verdom u, als u dit beeld heeft bij het luisteren naar het album dat die vast nog beter klinkt. Ik ben in ieder geval wel benieuwd naar het gerommel op de zolderkamer.