Groot randverschijnsel bij het worden van ouders is ongetwijfeld dat al je eigen kindersentimenten weer naar boven komen en je deze dan ook weer zo snel mogelijk wilt horen, zien of voelen. Zo fluit ik al weken de godsganse dag "Panne, panne, panne. Pech, pech, pech. Als we niet snel geholpen worden, komen we hier nooit meer weg". Ik probeer mijn partner uit te leggen dat Zipje en Zopje twee potloden zijn en noem ik de kleine man als die sikkeneurig is gewoon Oscar Mopperkont.
Kenners weten al gelijk waar ik het over heb, want bij een kleine speurtocht op internet bleek dat veel mensen mooie herinneringen hebben aan het witte cassettebandje van Bert & Ernie op Reis. De tape schijnt helaas niet meer te krijgen te zijn en de ANWB heeft nog niet het licht gezien om de boel digitaal uit te brengen. Gelukkig staat de tape wel grotendeels op YouTube met alle klassiekers: "Geen ruzie in de auto ("oto"), want daar schiet je niets mee op..." , "Porilala, porilala, porilalilalilali kra. Duif motti duif motti.." Briljant. Niets DVD-spelers achter in de auto. Gewoon een ouderwetse walkman met Bert en Ernie. Is allemaal nog hardstikke pedagogisch verantwoord ook..."Niet zo snel, niet zo snel, rij toch niet zo snel, niet zo hard en niet zo wild en vooral ook niet zo fel".....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten