Herfstplaatjes

"In this light an on this evening. London's become. The most beautiful thing I've seen". Met een dergelijke opening van je nieuwe album ding je natuurlijk gelijk aardig mee naar een nominatie voor herfstplaat 2009. Het nieuwe album van de Editors kan nog niet helemaal beklijven, maar dat komt ook doordat het nieuwe werk vol synthesizers eigenlijk alleen tot zijn recht komt via de koptelefoon. De single Papillon klonk over de autoradio wel aardig. Papillon klinkt fantastisch door de koptelefoon. Dat wordt enkel nog versterkt met een levende videoclip van dreigende herfstluchten.

Andere kanshebber is wellicht het gelegenheidskwartet Monsters of Folk. Een combinatie van My Morning Jacket en Bright Eyes en daarmee qua ingredienten ideaal voor de herfst. Ik moet er nog even inkomen, maar een nominatie kan ze bijna niet ontgaan.

Verrassend goed is de nieuwe plaat van David Gray. Draw The Line is misschien het eerste album na het succes van White Ladder dat weer sprankelt. In ieder geval is de single Fugitive weer van ouderwetse kwaliteit. Iets wat van het laatste album van Pete Yorn absoluut niet gezegd kan worden. Het blijft een mirakel, dat iemand een prachtig debuutalbum kan neerzetten (musicforthemorningafter) en dat het daarna met moordende snelheid bergafwaarts gaat. Het projectje met Scarlett Johansson kunt u in ieder geval links laten liggen. (Edit: ik zie nu ineens dat Yorn afgelopen zomer al een album heeft uitgebracht (Back and Fourth), dat dient nog aan inspectie te worden onderworpen).

Ach en uiteindelijk, de beste herfstplaat 2009, ontdek ik ongeveer in de winter van 2011. Dus we hebben nog even.