Pinkpop 40

Jan Smeets speelt op veilig. Dat is op zich wel de meest gehoorde kritiek op het afgelopen Pinkpop. Radio-vriendelijke bandjes die hun sporen al hebben verdiend en een gestage kaartverkoop verzekeren. Tel daarbij held Bruce bij op en Smeets was binnen voor Pinkpop 2009. Als ik de recencies mag geloven dan had het sowieso beter Bruce In The Park (with special guests) kunnen heten, want nagenoeg ieder zichzelf respecterend bandje speelde een nummer van de aardige man uit New Jersey. Hoewel ik weinig met Bruce heb, kon ik het Momentum wel waarderen. Er stond een grootheid op het podium. Een grootheid zonder al te veel eigendunk. Het is een gewone jongen gebleven die Bruce. En gezegd mag worden, het optreden stond als een huis.

Maar voor het overige. Inderdaad weinig verrassing op Pinkpop 2009. Anouk heeft een stempelkaart. Krezip mag zelfs komen als ze niet meer bestaan. In de jaren '90 hoorde ik Smeets nog wel eens verkondigen dat hij het als zijn taak zag ook nieuwe bands een podium te geven. Hij moest immers ook muzikale opvoeding geven aan de nieuwe generatie. Die taak lijkt hij terzijde hebben geschoven. Of wellicht gedelegeerd aan Lowlands. Kwalijk kun je het hem nauwelijks nemen. De man heeft ooit nauwelijks 20.000 kaarten verkocht voor het festival. Nu zijn de 60.000 kaarten gegarandeerd weg. En dat zijn keiharde euro's. Ik hoorde het Jan Smeets al zeggen. "Ik weet niet waar jij de bakker mee betaalt, maar die van mij accepteert alleen euros'. Oftewel, uiteindelijk gaat het om de pegels. Bovendien zijn het wellicht niet de meest verrassende acts. Een slechte Pinkpop is er toch ook nog nooit geweest. En het gaf mij in ieder geval behoorlijk veel zin in Rock Werchter. Waar we stiekem toch lekker heen gaan....