77/100

77 dagen. Ik krijg ons huis binnen zo'n termijn in ieder geval niet af. Mijn eigen opleiding duurt fiks langer. En de beste man krijgt nog eens geen opleiding. Training on the job is het meer. Toch komen de eerste 100 dagen met rasse schreden dichterbij. En je kan er donder op zeggen, dat met het dichterbij komen van de eerste 100 dagen ook de eerste evaluaties worden geschreven. De crisis is nog niet opgelost. De oorlog is nog niet voorbij. Het milieu nog niet florisant omhoog geschoten. Desondanks is het wel duidelijk dat er al 77 dagen een hele andere wind waait. Een bijna tegenovergestelde wind dan die we acht jaar gevoeld hebben. Het alleen al spreken over "afschaffing van kernwapens" en de betwisting dat Amerika in oorlog is met de Islam is een teken aan de wand. Het zijn woorden. Maar zoals Bert Wagendorp in de Volkskrant ook al opmerkte. Eerst woorden, dan daden. Zijn voorganger deed het vaak andersom. En dan bleken de daden vaak een ramp en de zogenaamd verklarende woorden maakte het niet veel beter. Wat dat betreft blijft het een zegen. Ook na 77 dagen. Maar goed, wij in Europa zijn natuurlijk nog steeds een beetje verblind. Uit de afgelopen tour van Obama langs een reeks Europese landen bleek toch nog wel dat de Europese leiders op een roze wolk rondzweven rond de huidige president van Amerika. Europa heeft die luxe misschien ook wel. Het is hier nog aardig toeven in de luwte van de storm. Er staat in Europa bij mijn weten geen bedrijf met de grootte van GM op omvallen. En goed, zelfs al stelt het praktisch allemaal weinig voor. Hoe lang is het geleden dat we twee lachende presidenten van Amerika en Rusland op een foto zagen. Tel daar de lente bij op en misschien is dat wel genoeg om ons al zwevend de crisis uit te loodsen. Uiteindelijk blijken veel dingen namelijk slechts gestuurd door de algehele "state of mind". En die "state of mind" is op bepaalde vlakken best positief. Misschien dat we over 25 jaar in de geschiedenisboekjes kunnen terugvinden dat die "state of mind" en de vroege voorjaarszon de wereld van de ondergang hebben gered. Met Obama als lachende voorganger en heel Europa op een roze wolk daar achter aan.