Next Generation

"Don't Stop Thinking About Tomorrow", was destijds het overwinningsnummer van Clinton. Ik was pas 14, maar dat nummer en de positieve "vibe" die uitging van de overwinning van de Democraten in 1992 is me altijd bij gebleven. De "next generation" kwam aan de macht. Een na-oorlogse president. Het stokje werd overgenomen van de oude garde die WO II hadden meegemaakt en met enige angst naar de wereld keken. Eigenlijk gaat de strijd van vandaag weer tussen die oude garde die met angst naar de wereld kijkt, een ziekte die de "Old Party" nimmer kwijt lijkt te raken" en iemand die lid is van de "next generation". Iemand met hoop. Een frisse blik op de toekomst. Niet geregeerd door angst, maar door het geloof dat het morgen altijd beter kan. En met de huidige mineurstemming in de media over de economie hebben we dat eigenlijk wel nodig. Iemand die in de basis lijkt te denken, hoe kan het ook anders als je uit Hawaii komt, dat het leven leuk is, in plaats van dat er op elke hoek gevaar dreigt. Iemand die denkt dat er verbeteringen mogelijk zijn, in plaats van iemand die de focus legt op het voorkomen dat het nog slechter wordt. Actief tegenover Repressief. Jong tegenover Oud. Maar bovenal de generatie van morgen tegenover de generatie van voor de oorlog. Het is de 21e eeuw. Dat vereist een president die weet wat de 21e eeuw vraagt. Nu alleen nog een lekker overwinningsnummer...