We gaan toch maar. Het is tenslotte in de achtertuin. En waarom zou je wel naar Amsterdam c.q. Rotterdam afreizen om Duritz en co. te zien om ze vervolgens bij een thuiswedstrijd links te laten liggen. Reden voor de ontkenning tot op heden was ook niet zo zeer de komst van de Crows als wel het feit dat Lenny als hoofdact wordt aangekondigd. Ik heb niet zoveel met Lenny. Maar ik kan het al helemaal niet verkroppen als Lenny boven de Crows wordt aangekondigd. Natuurlijk, smaken kunnen verschillen en het is tot op zekere hoogte best te begrijpen als je de Crows voornamelijk saaie Amerikaanse rock vindt, met een zanger die klaarblijkelijk er zijn vak van heeft gemaakt om al zijn persoonlijke misere over de hoofden van zijn luisteraars uit te storten. Maar toch, ik vind wat de Crows hebben neergezet door de jaren heen toch wat beter dan het werk van Lenny. Lenny is leuk voor de arbeidsvitaminen. De Crows wil ik zien ploeteren in 3voor12. Lenny mag op zijn Van Veen's schallen van de steigers tegen het gebouw aan de overkant. De Crows komen pas na 18:00 uit hun holen gekropen en proberen dat nummer wat ze al zo vaak gespeeld hebben net weer anders te spelen. Want de Crows verstaan hun vak. Lenny ook vast wel, maar een heel ander vak. En dan moet je ze dus niet op één affiche zetten, met Lenny als hoofdact en de Duritz & Co. als een bandje dat het publiek moet opwarmen. Maar ach, goed met een biertje in de hand, op het groene gras van de Goffert, hoor je mij ook niet klagen. Misschien mompel ik zelfs wel zachtjes mee met Let Love Rule. Of sta ik aan het eind van de dag juist tegen een biertentje geleund en zingen we zachtjes "She's looking at you. Ah, no, no, she's looking at me." You never know....