Beleven

Een blik door de woonkamer. Ik probeerde het te zien. Te voelen. Te beleven. Onze bank daar, de kastjes daar, frisse keuken, lik verf, openslaande deuren naar de ruime tuin. Zou het kunnen? De zon schitterde door de ramen naar binnen. Ik luisterde. Hoe zou muziek hier klinken? Ik legde in mijn gedachten de cd in de speler, draaide de volumeknop wat verder open, ging met een kop koffie leunend tegen de deurpost staan en staarde de tuin in. Er moet nog flink wat gebeuren, bedacht ik me. Er vormen zich lijstjes in mijn hoofd. Lange lijstjes. We moeten prioriteiten stellen. Dit eerst, dat later. De muziek galmde in mijn hoofd. Mooie dag dacht ik. De rozen stonden volop in bloei. Staken scherp af tegen de bakstenen muur. Ik mijmerde. Zong wat mee. Verdomd mooi album. Klinkt goed in deze kamer. Bijna net zo goed als thuis. Denk ik. Of beter. Nee, net zo goed. Daar houden we maar even op. Want ik heb ook een beetje moeite met afscheid van het oude huis. Iik fietste weer naar huis en zong zachtjes door: And it's solid as a rock rolling down a hill. The fact is that it probably will hit something. On the hazardous terrain....