Tindersticks @ Vredenburg

Stuart A. Staples merkte fijnzinnig op dat hij zich meende te herinneren dat Vredenburg voorheen toch midden in het charmante stadscentrum stond. De vorige keer dat de band acte de precense gaf in Nederland was dat namelijk nog in het oude Vredenburg. Deze keer (donderdag jl.) was de hele bedoeling verhuisd naar de rode blokkendoos aan de rand van een snelweg. Een tijdelijk onderkomen dat wat betreft haar uiterlijke verschijningsvorm geen recht doet aan haar binnenkant. Want het tijdelijke Vredenburg deed qua geluid beter recht aan de fantastisch spelende Tindersticks dan menig andere concertzaal in Nederland.

De Tindersticks hebben sinds deze week een nieuw album uit (The Hungry Saw, zie ook hier en hier) wat bij voorbaat in het rijtje kan van de betere albums van 2008. Dit liet de band afgelopen donderdag dan ook in alle glorie horen. Het eigenzinnige zware stemgeluid van Staples, het enorme scala aan instrumenten (strijkers, blazers, cello, triangels, klokkenspel en xylofoon) en de intrigerende, duistere en mysterieuze liedjes van de band klonken als een huis in de blokkendoos langs de snelweg. Niet voor niets kreeg zowel de band van het publiek, als het publiek van de band, na een dikke anderhalf uur een staande ovatie voor een concert dat bij vlagen adembenemend was door de bombast en op het andere moment weer door het prachtige minimalisme. De Tindersticks bewezen in ieder geval op grote hoogte te staan in de Britse muziekindustrie, niet in de laatste plaats door hun uitmuntende onderscheidend vermogen. Hulde!

Overigens was ook het ook weer eens in lange tijd dat een voorprogramma, ene Sara Lowes, mij wel kon bekoren. Daarover later wellicht nog meer.