Eetclub

Ze ligt stapelhoog in elke boekhandel en bij mijn voormalige werkgever was ze meestal ook weer verdwenen voor ze goed en wel de boekenkast in kon verdwijnen. Alle reden om te vermoeden dat de, overigens qua omvang vrij bescheiden boeken van Saskia Noort, enige kwaliteit bevatten. Zeker daar de Volkskrant klaarblijkelijk ooit heeft gereclameerd dat Noort op geen enkel vlak onder doet voor de veelgehypte voorbeelden uit Engeland. Mijn kennismaking met één van de Nederlandse thriller-auteurs die op de "bandwagon" van Nicci French zijn gesprongen was De Eetclub van Noort en eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik zelden minder heb begrepen dat een titel dermate grote aftrek vindt. De Eetclub glijdt vrij fantasieloos langs aan witte wijn verslavende vrouwen van middelbare leeftijd, met allerhande relatieproblemen en is daarmee een soort slechte combinatie van Gooische Vrouwen en Goede Tijden, Slechte Tijden. Daartussen door lopen enkele dubieuze sterfgevallen waarmee het boek klaarblijkelijk de titel thriller mag voeren. Het is mij onduidelijk waarom het boek niet gewoon in de Boeket- of Harlekijnreeks is verschenen, maar dat Anthos (uitgever) heeft moeten menen het boek van een sepia-cover te voorzien en er het onderschrift literaire thriller op te zetten. Mijn relatie met het Nederlandse thrillergenre heb ik in ieder geval naar aanleiding van dit boek voorlopig weer in de ijskast gezet. Ik zoek mijn heil wel weer bij Mankell's Midzomermoord.

De jongen in de gestreepte pyjama

Wel een absolute aanrader is het ontroerende De Jongen In De Gestreepte Pyjama (John Boyne). Een kinderboek/roman die inderdaad enigszins doet denken aan Het Wonderbaarlijke Voorval Met de Hond In De Nacht (Mark Haddon) en La Vita E Bella, maar bovenal een interessante invalshoek laat zien van de Tweede Wereldoorlog. De negenjarige Bruno laat een onbevangenheid zien die de wandaden van de Nazi's zo mogelijk nog onbegrijpelijker maakt en naar het einde een dermate grote kloof slaat tussen de onschuldige fantasiewereld van een negenjarige en de brute werkelijkheid van zijn vader dat er een onomkeerbare scheiding ontstaat. Een verhaal dat leest als een trein en toch stiekem iets moois maakt van iets zo ongelofelijks droevigs. Hulde!