Wallander The SequelVolgens mij heb ik het nog nooit gedaan. Maar meestal kan het ook niet. En nu dus wel, dus had ik er ook gewoon lak aan. Ik had namelijk nog helemaal geen zin om afscheid te nemen van het team van Wallander. Achteraf had het makkelijk gekund, daar de moordzaken in Ystad qua smeuigheid nauwelijks het 8-uur journaal van vandaag overstijgen. Bovendien is er in Zweden klaarblijkelijk nog geen journalist die de krenten uit de pap pikt. Maar goed, dat terzijde en daar wil ik het ook helemaal niet over hebben.
Ik heb het nooit eerder gedaan, maar meestal is het ook niet mogelijk. Meestal houd je "relatie" met een bepaalde persoon, familie of wat dan ook op nadat je de laatste bladzijde van het boek heb dichtgeslagen. Maar dit keer hoefde dat dus niet. Nadat ik Wallander op de laatste pagina's van Dwaalsporen richting Rome zag vertrekken, bleek hij in De Vijfde Vrouw gewoon net weer uit Rome te zijn teruggekeerd. Dat liet ik mij natuurlijk niet ontnemen en ik verblijf dan ook de komende tijd nog heerlijk in het Zweedse Ystad. Zo'n lieflijk dorpje in de provincie Skane waar in het leven van alledag waarschijnlijk niets noemenswaardigs gebeurd, maar in de boeken van Mankell des te meer. Heerlijk....even helemaal weg van eeuwig durende verhalen over Aruba. Wie verkiest Aruba uberhaupt boven de pracht van het Hoge Noorden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten