Love Spreads

Ze konden de 10 jaar nog niet gepasseerd zijn, de twee jongentjes die vandaag naast mij in de trein zaten. Nou ja, ik vind dat met de jaren ook steeds moeilijker schatten, maar ze leken me 9, op zijn hoogst. Het gesprek was vermakelijk en tegelijkertijd bevreemdend. Ze hadden het over YouTube. En dan met name over al die leuke filmpjes die ze daarop hadden gezien. Nu is dat nog niet zo spannend, maar ze konden alle verschillende filmpjes ook nog eens woordelijk opratelen. Het zal de eerste generatiekloof wel zijn, maar ik kan me weinig voorstellen bij een jeugd die wordt geregeerd door YouTube.

Anderzijds waardeer ik het medium wel enorm. Je hele historie, nou ja muzikale historie, kun je er op terug vinden. En dat is voor vandaag wel leuk. Want heel toevallig, nou ja toevallig, ik weet nog precies welke 2 nummers ik 4 jaar geleden heel hard draaide op deze dag. Dit en dat namelijk. En is gewoon te vinden op YouTube, daar hoef je geen archieven met grijsgedraaide tapes meer voor bij te houden. Dat is ontzettend handig, maar totaal niet romantisch of nostalgisch. Maar als ik uit het artikel over Boudisque in Amsterdam in de Volkskrant van vandaag mocht begrijpen is nostalgie, romantiek en stoffige platenzaken, laat staan "tapes" iets voor een hele andere generatie. Dus wat dat betreft. YouTube is geweldig!