Ik haat.....

De dominantie van Albert Heijn, niet de man maar het winkelbedrijf, wordt weer aardig tentoongesteld door de huidige smurfenhype. Dat blijkt niet alleen uit het dat de kleine blauwe dwergen van Peyo overal opduiken, maar ook het feit dat het "goeiemoggel" uit het kantoorjargon langzaam wordt verdrongen door "dat zullen we wel eens even smurfen" of "kun je voor mij ook een kop koffie smurfen".

De smurfen hebben een bedenkelijke reputatie. Je haat ze of ze je houdt van ze. Ik voel voornamelijk wat jaren '80 melancholie opborrelen bij het zien van de blauwe dwergen en kon het zeker niet nalaten even flink te grijnzen bij de uitsmijter van moppersmurf in de AH-reclame: "ik haat gratis." Dat was ook het leuke van die blauwe opdonders, dat ze allemaal hun eigen, vrije eendimensionale karaktertje hadden. Lolsmurf, moppersmurf, potige smurf, brilsmurf, Grote Smurf. Stuk voor stuk neergezet met hun eigen taak in het smurfendorp. Bril had vandaag in zin column in de Volkskrant wel iets weg van moppersmurf met "ik haat smurfen". Maar hij had tegelijkertijd natuurlijk wel een vooruitziende blik, want op 30 april 2009 liggen al die smurfen, met ietwat grauwige smoezelige mutsjes en broekjes, weer op versleten kleedjes op de vrijmarkt. En geen hond die dan nog een smurf wil hebben. Want zo gaat dat met hypes. Vandaag moet die opdonders massaal worden gesmurft. Morgen moet diezelfde opdonders weer zo snel mogelijk naar de zolder worden gesmurft. Ik haat hypes. Dat dan weer wel....