Olifanten II

Een smal trappetje leidde naar een klein platform, waar de olifant zich zojuist met een uitstekende achteruitsteek-manoeuvre had ingeparkeerd. Vervolgens was het een kwestie van over de rug van de olifant naar het zitplateau proberen te komen. We werden met zijn vijfen (wij 2-en een Nepalees gezin, waarvan papa ook jurist bleek te zijn en helemaal enthousiast werd van het feit dat hij een vakgenoot ontmoette) in het zitplateau/hok/iets gestouwd en vervolgens gingen we op weg naar de deep, deep jungle.

Het zitten op de rug van een olifant is zonder meer een hele aparte ervaring, maar dat wil zeker niet zeggen dat het een comfortabele manier van voortbewegen is. Verre van dat zelfs. Het is heel bijzonder om te zien hoe zorgvuldig de olifant zijn stappen zet en zich geheel bedachtzaam voortbeweegt. Helemaal met liefde voor de plantjes en boompjes gaat dat overigens niet; als er iets in de weg staat is een flinke greep met zijn slurf genoeg om een einde te maken aan de natuurlijke blokkering.

Het ultieme doel van een olifantensafari is (zo heeft de plaatselijke toeristenindustrie bepaald) is het zien van rhino's (neushoorns). Op een gegeven moment klinkt er dan ook een flink geschreeuw uit de jungle, waaruit blijkt, zo wij van onze gids mogen vernemen, dat de andere olifantenberijders een rhino hebben ontdekt. Het daarop volgende tafereel is even bijzonder als absurd. De andere olifanten hebben een moeder-rhino en haar kindje ingesloten, waardoor de moeder behoorlijk opnrustig wordt. De baby-rhino vindt het allemaal wel best en kauwt rustig verder op plantjes en takjes. Van alle kanten flitsen de digitale camera's en zijn de "ooh's" en "aah's" niet van de lucht. Bijzonder, zonder meer, maar er is nauwelijks sprake van een natuurlijke encounter met een rhino. Helaas is het toeristisch geweld in Nepal zelfs doorgedrongen tot in de jungle. Waarbij de Nepalezen zelf nog de hoofdrol spelen, daar zij al rokend en chips etend op de rug van een olifant de jungle aan zich voorbij laten trekken.

Op de terugweg spotten wij nog enige aapjes, herten en een wilde haan, maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Bovenal valt het aantal aapjes in de jungle helemaal in het niet, vergeleken met het aantal dat we op de "highway" richting Kathmandu tegenkwamen en vandaag bij Pashupatinath. Dat waren pas veel aapjes, zowel letterlijk als figuurlijk....