Dak van de wereld

Wat een uitzicht. Zelden, zeg maar gerust nooit heb ik zo'n hemels uitzicht gezien vanuit het kleine raampje van een Boeing 737. We hadden het geluk een plaatsje aan de linkerzijde van het vliegtuig te kunnen bemachtigen, wat werd beloond met een vergezicht over de wolken, waar boven de machtige besneeuwde toppen van de Himalaya uitstaken. Een soort surrealistisch wereld, waarin de wereld was veranderd in een wit wolkendek met hier en daar een grijze rots met sneeuwsporen.

Nauwelijks bekomen van dit uitzicht werd het uitzicht zo mogelijk nog beter. Terwijl het vliegtuig daalde en we in de buurt van Kathamandu kwamen zagen we langzaam de ultiem groene vallei opdoemen. Heuvels, trapgewijze rijstvelden en hier en daar werkelij in prachtig stijl gebouwde huizen. Wat gelijk datgene is wat me gelijk opviel in vergelijk met India. De Nepalezen hebben een aanmerkelijk mooiere bouwstijl van de Indiers. Er staan hier paleisjes tussen, met prachtige, rijkelijk gevuld met bloemenpotten, dakterassen.

Wat zonder meer een overeenkomst is met Delhi is het sprookjesachtige. Zonder oneerbiedig te willen klinken had ik in Delhi af en toe het gevoel in Sprookjesland te zijn beland, nog iets "door westerse beschaving verpest" uitgedrukt: ik had af en toe het gevoel in een levend Fata Morgana van het beroemde park in Kaatsheuvel te zijn beland. Met als enige het wat voor Europeanen verstorende element het feit dat de "swastika" in India werkelijk overal wordt gebruikt.

Opmerkelijke anekdote, leuk voor later, toen ik tussen de mannen in witte gewaden (waarschijnlijk op weg naar oliestaatjes, een leek er verdomde veel op die man van t.v., met die baard, u weet wel) de Hindustan Times zat te lezen vroeg er een (oudere man, grijzend, een jaar of vijftig) toch vrij dringend om de sectie met "shownieuws". Hij was vervolgens een half uur geheel verdiept in de verhalen over Britney Spears en Jeniffer Aniston. Toen ik hem vriendelijk de overige krant aanbod sloeg hij dat met een handgebaar af. Blijkbaar is het overige wereldnieuws in Quatar (daar ging hij heen) niet zo belangrijk.

Inmiddels twee dagen in Nepal ("Aah, Holland: Roet von Nistelroei") en ik moet zeggen, die Nepalezen bevallen me wel. Kathamndu en dan met name de wijk Thamel is een grote "tourist trap", maar in positieve zin. De sfeer is leuk, ontspannen en het eten is fantastisch. Het religieuze leven is zonder meer indrukwekkend, interessant en fascinerend.

Morgen om 6:30 a.m. (bij jullie een uur of 1.00) vertrekken we naar Pokhara en vandaar gaan we het Annapurna gebied in voor 14 dagen. Waarschijnlijk zal het hier dan ook 14 dagen erg stil blijven, als wij allerlei ontberingen doorstaan, maar wel de mooiste uitzichten van de wereld zien. Als we een heel klein beetje dichter bij het dak van de wereld komen. Ik ben heel erg benieuwd, wat wij allemaal gaan zien. Maar dat het mooi, erg mooi gaat worden dat staat wel vast! Namaste!