4/10/2007 - Tikhedungga

Het was weer een adembenemend uitzicht op de weg van Pokhara naar Naya Pul, het beginpunt van onze trek. Helaas niet alleen ons beginpunt, daar de wegen rond de Annapurna aardig zijn gevuld met toeristen van overal ter wereld.

Wat overigens weer niet wil zeggen dat de trekking "appeltje-eitje" is, zeker niet met een hoog aan de hemel staande zon, waarvan zelf onze gids/porter begon te klagen. Ook is de luxe ver te zoeken. Het bed in de Guesthouses bestaat uit een paar houten planken, met daarop iets van schuimrubber. De toilet is het befaamde gat in de grond en de douches leveren op papier altijd "hot water", maar in de praktijk zelden.

Japanners doen daar overigens niet zo moeilijk over, dat ontbreken van alle luxe, ze slepen gewoon alles van thuis mee. Dat wil zeggen, ze huren genoeg porters (dragers) in zodat hun digitale foto's aan het eind van de dag gelijk op hun HP Laptop kunnen worden ge-upload. De plaatselijke bevolking stond letterlijk met open mond te staren. Wij hadden alleen maar medelijden met de door de Japanners ingehuurde porters die met touwen en allerhande constructies de koffers op wieltjes de berg op moesten dragen. Wij gaan er overigens vanuit dat deze, overigens best aardige Japanners, na "tourist-trap" Poon Hill gewoon afvallen, terwijl wij dan nog heerlijk doorbikkelen.

Maar wat een dag. De bossen, de groene rijstveldenm, de kolkende rivier, de huisjes tegen de heuvel, de felblauwe lucht zorgen voor een plaatje dat elke reisfolder overtreft. Nu zitten we hier heerlijk met een heerlijke pot verse Ginger Tea en staren over de heuvels de verte in. De eerste dag hebben we overleefd. Dit gaat een bijzondere ervaring worden.

Van slapen kwam het deze eerste nacht overigens weinig. Het is een lang verhaal, maar de oorzaak lag hem voornamelijk in een spin bij de buren met een omvang van een goede pizza. Details op aanvraag….:-)

(p.s. bovenstaande tekst is integraal overgenomen uit mijn notitieboekje, morgen meer…..)