Satisfaction


Het was een mooie gewaarwording. Hoewel al weer een tijd geleden, heb ik toch het gevoel dat ik het even moet noteren. Voor later. De natte straten van de stad. De volle wegen met auto’s en mensen. Het park lag in de verte. We hoorden een vervlogen “thank you” door de wind en we sloegen rechtsaf. Richting de stellage. Voor een moment was het muisstil. Toen galmde het klassieke intro van Satisfaction door de straat. Het gitaarloopje weerkaatste tegen de huizen, raasde over de stad en veroorzaakte een luid gejuich van het veld.

Boven de bomen werd de stellage langzaam zichtbaar. Een torenhoog gevaarte wat klaarblijkelijk een parkeergarage moest voorstellen. Lichten tekenden zich tegen de donkere wolken af. Ze waren begonnen met onweer, maar langzaal leken zelfs de weergoden te buigen voor de bijna pensioengerechtigde muzikanten. De Stones waren in Nijmegen. En gezegd moet worden, de klassieke gitaarloopjes die tussen de huizen doorkropen gaven mij zelfs even kippenvel. Of in ieder geval op het moment dat wij rechtsaf sloegen, het park in de verte lag en de stilte werd overgenomen door dat klassieke intro.

Vreemd was wel de aanblik van geblindeerde Mercedessen die vol gas van achter het podium weg raasden op het moment dat het publiek op de wei nog stond te juichen en het vuurwerk nog moest beginnen. De show was nog bezig, maar de gastheren waren al lang en breed onderweg naar hun 5-sterren hotel.