HMH

Vreemd. Ik stond enige tijd geleden weer in de HMH en ik voelde me niet al te lekker. Dat lag niet zo zeer aan de HMH, ook zeker niet aan de band (hoewel het voorprogramma me gestolen mocht worden), maar meer aan andere oorzaken waar ik hier niet over in detail zal treden.

Feit is wel dat ik behoorlijk baalde. Ik had eigenlijk barstende koppijn, terwijl ik me toch behoorlijk had verheugd op weer eens een avondje HMH. Ik heb het concert uiteindelijk uitgezeten op de tribune, daarna snel een paracetamol bij de mensen van het Rode Kruis gescoord, die mij argwanend aankeken en vroegen of ik veel gedronken had. 'Niets, geen druppel. Was het maar waar.' Hij leek het nog niet helemaal te vertrouwen maar ik kreeg mijn paracetamol. Op weg naar huis zakte de koppijn langzaam weg, maar mijn avondje HMH was behoorlijk in duigen gevallen.

Maar zoals ik al zei er is toch iets vreemds aan de hand. Want de uitwerking is er wel. Ik heb nu al 2 weken dat bandje op de repeat staan op mijn mp3-speler. Ik wordt er steeds vrolijker van als ik het hoor en ik zou ze eigenlijk nu nog graag een keer zien in "goede conditie" zeg maar. Want zij waren wel in goede conditie, alleen ik liet het dit keer afweten. En da's verdomde balen. Maar goed, de uitwerking heeft het wel gehad want ik zing de hele dag al twee weken lang: This town was built on muddy stilts, By the lunatic parade, It rains like Revelations, Gonna wash these freaks away...Wat? Ja, dit...