Zembla doet datgene waar de Volkskrant en het NRC Handelsblad de laatste tijd alleen maar over schrijven in opiniestukken. Het voeren van onderzoeksjournalistiek. Niet slechts het brengen van nieuws, maar juist het uitkristalliseren van de feiten achter het nieuws. Een taak die met de opkomst van het internet-medium een nieuwe druk legt op de ouderwetse journalistiek. Een film als Loose Change, die een geheel eigen leven is gaan leiden via internet, legt bloot hoe de verhoudingen binnen de journalistiek zijn gewijzigd. Was de burger vroeger afhankelijk van onderzoeksjournalisten van de schrijvende pers en de pers van de publieke omroep; hij kan nu zijn behoeften bevredigen via internet. De makers van Loose Change lieten een ballonetje op en enige maanden later twijfelt 50% van de Amerikanen aan de waarheid rond 9/11. Wat doet de schrijvende pers, zoals bijvoorbeeld de Volkskrant, met dit gegeven? Ze wuiven de berichten weg als onzin. Net als Tweede Kamerleden van de VVD en GroenLinks. GroenLinks weet zelfs te vertellen dat er momenteel wel belangrijkere zaken aan de orde zijn. Is dat zo? Hoewel goed valt te begrijpen dat velen, zeker na de afgelopen dagen, last hebben van enorme 9/11-fatigue, moet je daarbij wel rekening houden dat veel problemen waar de wereld nu mee kampt wel een direct of indirect verband hebben met 9/11. Of het GroenLinks kamerlid moet de oorlogen in Afghanistan en Irak, de gehele spanning in het Midden-Oosten, het energievraagstuk, het verschuiven van prioriteiten van de Amerikaanse regering, waaronder ook, jawel, het milieu-vraagstuk, allemaal niet de belangrijkste vraagstukken vinden van dit moment.
Hoe dan ook, Zembla liet afgelopen zondag een sterk staaltje onderzoeksjournalistiek zien. Conclusie? Veel van de door Loose Change opgelaten ideeen kunnen makkelijk onderuit worden gehaald. Loose Change, iets wat Michael Moore ook pleegt te doen, hangt samen van suggestieve beweringen. Is het daarom algehele onzin wat Loose Change naar voren brengt? Nee. Onzin lijkt de bewering dat het feitelijke gebeuren anders is gebeurd dan wordt voorgespiegeld door de Amerikaanse regering. Er zijn aanslagen geweest met vliegtuigen op het WTC en het Pentagon en als gevolg hiervan zijn de twee torens van het WTC ingestort. Moeilijkheden treden pas op bij de vraag in hoeverre de Amerikaanse regering op de hoogte was van de aanslagen. Moeilijkheden treden op bij het beantwoorden van de vraag of de zogenaamde neo-conservatieve beweging, die overigens in de gehele Westerse wereld zijn aanhangers kent, niet erg veel profijt heeft gehad en nog heeft van de aanslagen. Moeilijkheden treden op bij het instorten van WTC7, waar heel toevallig veel geheime diensten in waren gevestigd. Moeilijkheden treden op bij het het beantwoorden van de vraag wie er allemaal voorkennis had van 9/11. Conclusie II? Er zit een luchtje aan 9/11. Niet zozeer aan het feit wie de aanslagen gepland en uitgevoerd hebben, maar veel meer wie er van op de hoogte was en wie er belang bij had of in ieder geval profijt uit hebben getrokken. De stelling dat de Amerikaanse regering de aanslagen zelf heeft gepland lijkt volstrekt uit de lucht gegrepen. De stelling dat geheime diensten, en dan niet alleen de Amerikaanse, maar ook Europese geheime diensten meer wisten dan ze doen voorkomen lijkt iets minder uit de lucht gegrepen. Heet hangijzer? De financiele wereld. Er zijn miljarden verdiend met 9/11. En er worden nog steeds miljarden verdiend door de oorlog in Irak en Afghanistan. Alleen door die zogenaamde neo-conservatieven in Amerika? Door de vriendjes van Cheney en Rumsfeld? Was dat maar waar, dan kon je als Europeaan tenminste je beschuldigende vingertje heffen naar Amerika. Maar de vraag is maar of Europa niet net zo hard meelift op de gevolgen van 9/11. Misschien een leuk onderwerp voor een vervolguitzending van Zembla.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten